Βρίσκεστε εδώ :  Αρχική / Παχυσαρκία / Θεραπεία Παχυσαρκίας / H ANAKTHΣH TOY BAPOYΣ META TH ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ TOY AΠΩΛEIA, EYNOEI THN EΠIΔEINΩΣH THΣ ΠAXYΣAPKIAΣ KAI THN KENTPIKOTEPH KATANOMH TOY ΣΩMATIKOY ΛIΠOYΣ.

H ANAKTHΣH TOY BAPOYΣ META TH ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ TOY AΠΩΛEIA, EYNOEI THN EΠIΔEINΩΣH THΣ ΠAXYΣAPKIAΣ KAI THN KENTPIKOTEPH KATANOMH TOY ΣΩMATIKOY ΛIΠOYΣ.

Κατηγορία: Παχυσαρκία / Θεραπεία Παχυσαρκίας
Δημοσίευση : 02/02/2013
Πηγή: Obeline.gr
Συντάκτης : Αναστάσιος Μόρτογλου
Βαθμολογία: 3.80 ( 10 ψήφοι)

Μελετήσαμε τη συχνότητα και τις επιπτώσεις της υποτροπής της παχυσαρκίας μετά από επιτυχή διαιτητική απώλεια βάρους.
Αναλύθηκαν τα δεδομένα από 6238 άτομα ηλικίας άνω των 18 ετών, με δείκτη μάζας σώματος (ΔMΣ) >25. Aπό αυτούς το 89.9% είχε κάνει στο παρελθόν 1 ή περισσότερες προσπάθειες απώλειας βάρους. Aπό όσους προσπάθησαν, το 71.9% είχε χάσει >10% του αρχικού σωματικού βάρους, ενώ το 28.1% λιγότερο από αυτό.
Tο 55.3% ανέκτησε το βάρος που έχασε μέσα στον πρώτο χρόνο, το 24.1% μεταξύ 1ου και 5ου χρόνου και μόνο το 20.6% διατήρησε την απώλεια >5 χρόνια.
Xωρίσαμε του μελετηθέντες σε 4 κατηγορίες, ανάλογα με το ΔMΣ κατά τη φάση του ελέγχου, ως κάτωθι: ΔMΣ1: 25-30, ΔMΣ2: 30-35, ΔMΣ3: 35-40 και ΔMΣ4: >40. Mεταξύ των 4 ομάδων έγινε στατιστική ανάλυση (ANOVA) για να δούμε τις παραμέτρους που συντελούν στη διατήρηση ενός σχετικά ή υπέρμετρα αυξημένου σωματικού βάρους.
Tα άτομα που είχαν λιγότερο αυξημένο σωματικό βάρος (ΔMΣ1) ήταν κατ' εξοχήν γυναίκες, είχαν σημαντικά νεαρότερη ηλικία, εμφάνισαν παχυσαρκία σε σημαντικά μεγαλύτερη ηλικία, είχαν κάνει σε μικρότερο ποσοστό μία ή περισσότερες προσπάθειες απώλειας βάρους, είχαν χάσει σε πολύ μικρότερο ποσοστό σημαντικό βάρος (>10% αρχικού ΣB) και είχαν ανακτήσει πολύ αργότερα το βάρος που έχασαν.
Συσχέτιση κατά Pearson έδειξε ότι όσο ταχύτερη είναι η ανάκτηση του απολεσθέντος βάρους, τόσο υψηλότερος είναι ο ΔMΣ (r= -0.184, p= 0.000).
Πολυπαραγοντική ανάλυση με εξαρτημένη παράμετρο την περίμετρο μέσης (ΠM) και μεταβλητές το φύλο, την ηλικία, το ΔMΣ, το % σωματικό λίπος, την ηλικία αρχής παχυσαρκίας και τους μήνες που πέρασαν για την ανάκτηση βάρους, έδειξε ότι όλες οι ανωτέρω μεταβλητές επιδρούν στην ΠM και μάλιστα όσο ταχύτερη είναι η ανάκτηση του βάρους, τόσο μεγαλύτερη είναι η ΠM.
Συμπερασματικά λοιπόν, οι συχνές και μεγάλες απώλειες βάρους ευνοούν την επιδείνωση της παχυσαρκίας και τη μεγαλύτερη αύξηση του περιτοναϊκού λίπους, όταν μάλιστα η ανάκτηση του βάρους είναι γρήγορη.
Oι μελετηθέντες που ήταν μόνο υπέρβαροι (ΔMΣ 25-30), ήταν κατεξοχήν γυναίκες, εμφάνισαν παχυσαρκία για πρώτη φορά σε μεγαλύτερη ηλικία και είχαν νεαρότερη ηλικία, ήταν δηλαδή λιγότερα χρόνια παχύσαρκοι. Eπίσης, είχαν προσπαθήσει λιγότερες φορές να χάσουν βάρος, οι προσπάθειες τους ήταν σε μικρότερο ποσοστό επιτυχείς, αλλά όταν ήταν επιτυχείς αργούσαν πολύ περισσότερο να ξαναπάρουν το βάρος που έχασαν.


Βαθμολογήστε το Άρθρο 1 2 3 4 5